Waarom games werken

Hou je van spelletjes? Leer jij door ervaren?

Nederland is één van de koplopers op het gebied van serious gaming. Bij continuïteitsplanning wordt hier ook gebruik van gemaakt. Met name om te testen of de bedachte maatregelen ook werkelijk (kunnen/zullen) werken. Maar het is ook fun!

Het is maar een spelletje!

Er zitten belangrijke aspecten aan het ‘fenomeen’ spel, namelijk het is meestal ongedwongen, vaak afgebakend, plezierig en het laat je ervaren. Men kan erin opgaan en zich er aan overgeven. Het met elkaar spelen zorgt in een groep voor een band, het maakt ons creatief, het prikkelt onze fantasie en zorgt voor drang om te vernieuwen. Dit staat allemaal in het boek ‘Gaming, organisatieverandering met spelsituaties’, onder andere geschreven door Léon de Caluwé.

Try-out

Zoals eerder gememoreerd, binnen continuïteitsplanning wordt ook geoefend. Dit gebeurt meestal aan de hand van een scenario of script. Bijvoorbeeld er wordt een calamiteit geschetst en het is aan de deelnemers om hun reacties daarop te bepalen. Immers de reactie op een gebeurtenis bepaalt het resultaat. Doordat de deelnemers geconfronteerd worden met een voor hen onbekende situatie, kunnen ze hiermee in een veilige omgeving oefenen. Waar nodig passen zij dan hun reactie aan om de impact (van de gevolgen van hun actie) bijvoorbeeld te verminderen. Door middel van een try-out (oefening) krijgt men inzichten in en over het functioneren in de crisis van het team. Net als in de film of in het theater. Hierin speelt men de scene of acte ook meerdere malen alvorens men klaar is voor de grote première.

Game: Disaster, a day of crisis

De term serious gaming bestaat al lang en in Amerika hebben ze allerlei spellen hiervoor ontwikkeld. Zelfs voor de WII. Hieronder zie je een fragment van ‘Disaster, a day of crisis‘ (boven de 16 jaar en met schietscenes). Je kunt hier je bedrijfshulpverleningskills opfrissen, maar ook brandjes blussen. Tevens moet je omgaan met de gevolgen van een tsunami. Het console is je gereedschap om te redden. Het lijkt wellicht wat overdone, maar het serieuze en aangename worden hier met elkaar verbonden.

Leren door spelen

Leren door spelen maakt dat je meer onthoudt. Ik hou van ervarend leren en de huidige tijd met computers en app’s maakt dat ook steeds meer mogelijk.


 

Plots gebeurde het!

Storytelling

STORYTELLING – Is een machtig instrument om jouw boodschap over te brengen. Door daarbij ook gebruik te maken van beelden zorg je ervoor dat de toehoorders en/of lezers worden meegenomen in een verhaal. Jouw verhaal. Het wordt echt, ze kunnen het voor zich zien, gaan er over nadenken…

Met zo’n verhaal kunnen mensen in actie worden gebracht. Dit doe ik ook wanneer ik een scenario schrijf voor een crisisoefening. Met name het ‘wat als-scenario’ (What-if) komt daarin naar voren. Dit scenario moet zo worden geschreven dat de deelnemers aan de oefening zich erin kunnen herkennen en zich er zo bij betrokken voelen.

Hierbij put ik verhaallijnen uit waar gebeurd onheil in relatie tot organisaties vooral binnen Nederland. Vaak hoef ik daar niet lang naar te zoeken: Vodafone (brand, uitval stroom), staking schoonmakers (uitval leverancier van schoonmaakdiensten), Post NL (door reorganisatie leverantie-afspraken niet meer na kunnen komen), de zorg (gebrek aan menskracht), enzovoort, enzovoort. En als ik dan een script heb geschreven, dan blijkt de praktijk soms nog erger uit te pakken dan beschreven.

Een voorbeeld: voor een zorginstelling creëerde ik het gegeven dat de liften voor langere tijd uit zouden vallen als gevolg van onderhoudswerkzaamheden. In zo’n werkomgeving is dat erg lastig, omdat er veel met bedden gereden moet worden naar de diverse verdiepingen in het gebouw. Het kost zo veel inspanning om de patiënten te verplaatsen, zowel in tijd als in mankracht. Van de instelling kreeg ik terug dat dát niet zou kunnen gebeuren! Alles was immers goed geregeld in huis én met de leverancier.
Ik kwam drie dagen later in de zorginstelling en wat was er gebeurd? Precies, ALLE liften lagen er voor langere tijd uit!

Crisisoefeningen gaan altijd over zaken die niet of minder goed voor te stellen zijn. Gelukkig maar, want we willen zo min mogelijk crisis. Toch? Alhoewel… aan ontwikkeling gaat vaak een crisis vooraf. Iets wat je eerst niet zag, zie je (logischerwijs)na bijvoorbeeld een crisis/calamiteit wel. Nu hoeven we natuurlijk niet alle crises zelf mee te maken, maar we kunnen er wel van leren.
Daarom kijk ik veel disastermovies of twitter ik over calamiteiten. Wat hebben ze gedaan om uit de crisis te komen? Dat kan alleen maar veerkracht opleveren. Gebleken is dat organisaties die eerder hebben nagedacht hebben over bijvoorbeeld continuïteitscenario’s dat die een overlevingspercentage hebben van 80%. Ook particulieren kunnen hun zelfredzaamheid vergroten door hier al over na te denken en dit niet aan andere partijen, zoals de overheid over te laten.